რა სარგებელი მოაქვს პოეზიას





პოეზია

რა სარგებელი მოაქვს პოეზიას




თარგმანი: პაატა შამუგია

 

რა სარგებელი მოაქვს პოეზიას

გეკითხები: რა, 

შეარიგებს პოეზია

ჩვენს გაყრილ მშობლებს

მკლავებს ისევ გააყრევინებს მკლავებში

როგორც ყოველთვის მოჩანს

როგორც იყო კიდეც

ჩიტების გალობა და ნათელი მზე

 

რაში გვჭირდება პოეზია

რამენაირად დაგვეხმარება

მოვისროლოთ ალკოჰოლი ჯანდაბაში

მე ვთქვი მოვისროლოთ ალკოჰოლი"

რატომ უნდა მოვისროლოთ

ის ჩვენი ნაციონალური მახასიათებელია

სავაჭრო ნიშანი

უფრო მძლავრი ვიდრე "კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ესტონეთში"

უსიკვდილოდ დაგირეკავ

მერე კი ბარში გავალთ

 

ჰემინგუეიმაც კი იცოდა

რომ სამყაროს ნებისმიერ ნავსადგურში

შეხვდები ესტონელს

სრულად გაბოლილს

გალეწილს და დალეწილს

 

რატომ გვჭირდება პოეზია

 

როდესაც ჩვენი დედები შეუდგნენ

ალკონავტობას კოსმოსში

ან გაითქვიფნენ სამუშაო მასაში

ჩვენ შორის ბზარი გაჩნდა

რომელმაც შეხების წერტილები არ დაგვიტოვა

და ანტიდეპრესანტებიღა დარჩა

კასტრირებულ სამყაროში

 

რა ხეირია პოეზიისგან

 

ყველას ფეხზე ჰკიდია

როცა იდიოტების ჯგრო

წერს ლამაზ და ბუნდოვან სიტყვებს

რომ ომი ცუდია

ნუ აწარმოებთ ომს

სიცოცხლეს მოუფრთხილდით

რომ ფული ცუდია

მე არ წავალ დღეს სიურრეალისტურ სუპერჰიპერმეგამარკეტში

 

რა ყრია პოეზიაში

 

გადაიხდის ჩემს ქირას

და წავა ჩემ ნაცვლად სამსახურში

და გაუჩნდება ჭკვიანური იდეა

თუ როგორ შევიყვარო ხელახლა

ჩემი ცოლი

მიხსნის შიმშილისგან

და გადამატანინებს ერთ ლოთურ ღამეს ქალაქში

და როცა დავეცემი

ნაცემი

და გამვლელებისგან დაკიდებული

დამეხმარება რომ ფეხზე წამოვდგე

 

მეორე მხრივ

ვის რად უნდა ესტონეთის რესპუბლიკა

ესტონეთის რესპუბლიკა არის როგორც ვაიმწერლის ნაჯღაბნი

ქარების ქვეყანა დიახ გმადლობთ არაფერს კარგად ბრძანდებოდეთ

გამაქანეთ აქედან ჯოჯოხეთში

ბანკებიც კი კლასიკურია

პოეზიას ოქროს ფასი აქვს

და მეცნიერები რითმებს ზელენ

სოციოლოგი ეძებს ალიტერაციულ სიტყვას

რომ ოდნავ მაინც გამოაცოცხლოს ბუნდოვანი ნაშრომი

სექსი და კექსი პოეზიად მიიჩნევა

და ამ სირობას ყველგან შეხვდებით

ოთხტაეპიანი ტროქეები

პროფესიონალური სპორტი

ელეგიურ ორტაეპედში

 

 

მე ვკითხულობ რად გვინდა პოეზია

 

ვეკითხები საკუთარ თავს და ბიჭს

მანქანის რეცხვით რომ შოულობს ფულს

და იმ ლამაზ ბავშვს უცხოურ კულტურათა სწავლების ინსტიტუტიდან

რომელიც პოეტების იმპორტს ეწევა

და ვეკითხები გეიტივინიუსების მკითხველს საკაიფო ღამის კლუბში

ნეონის ნათება

ვრეკავ სექს-ტელეფონზე და ვეკითხები

და ვრეკავ ზეინკალთან და ვეკითხები

ვის სჭირდება

 

 

პოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოეზია

 

ისმინე რასაც ისინი მეტყვიან

უსმინე საკუთარ თავს

ეს თითქმის პოეზიაა

ეს თითქმის ჩვენი უდიდესი პოეტების სტროფების მსგავსია

 

დიახ ჭეშმარიტად

ვის სჭირდება

 

 

დადაისტური სახელმწიფო

 

როცა ვიყავი ახალგაზრდა

ხელოვნება სულ არ მესმოდა

ეს არც იყო შესაძლებელი

რადგან მასში გავიზარდე

მისი ნაწილი ვიყავი

 

მე დავიბადე საბჭოთა კავშირში

 

პირველ მსოფლიო ომში

 მოკომუნისტო არტისტი

ვიწექი სხვა ომისმოძულე არტისტებთან ერთად

ციურიხში

 

იქ, სადაც კაფეებისა და კაბარეების შუაგულში

იქ, სადაც ღვინითა და ოპიუმით გადარევის შუაგულში

ეროტიკული შეზავების და

ელექტრონული მუხტების  ქალაქში

დაიბადა დადაიზმი

 

და ლენინი - ეს არტისტული სული -

(რაკი კლოუნები და შემოქმედები

მუცლითმეზღაპრეები და შარლატანები

დიქტატორებს შორის არც ისე ბევრია)

და იქ ლენინმა იხილა დიუშანი

 

ხო აზრზე ხართ - დიუშანი!

დადაისტ-პოსტმოდერნისტული რედიმეიდმენი

ფრინველების მისტიკური ხერხემალი

 

მან უნიტაზი გამოიტანა სცენაზე

და დაარქვა მას პისუარი

 

და შეჰხედა მას ლენინმა

და ნახა რა, რომ კარგი იყო

მოუნდა თვითონაც გაეკეთებინა რამე მსგავსი

რამე ასე მშვენიერი

ასე უჩვეულო და ძალმოსილი

 

და მან გააკეთა კიდეც.

 

მან შექმნა მთელი სახელმწიფოსხელა უნიტაზი

და ჩვენ - ესტონელები - მთელი ოცი წლის განმავლობაში

მას გარედან შევყურებდით

 

და შემდეგ უკვე შიგნიდან შევყურებდით

მთელი ნახევარი საუკუნე

უშუალოდ ხელოვნების სიღრმეებიდან.

 

მესმის, რომ კომუნიზმი არ არსებობს,

ყოველ შემთხვევაში, საბჭოთა კავშირში

მხოლოდ დადაიზმი იყო

 

და ლენინი და დიუშანი

დაკავშირებულნი უნიტაზის მადლით

და ამ პლანეტის მეხუთედზე გადაჭიმულმა უნიტაზმა

იქონია გავლენა ჩემს არტისტულ სულზე

და მას შემდეგ არ მტოვებს ის შეგრძნება,

რომ მე ვცხოვრობ წიგნში, როგორც კინოში

როგორც გიგანტურ უნიტაზში.

 

და წუთი-წუთზე ვიღაც ბოროტი არტისტის ხელი

თავზე გადამავლებს შააარრრრრრრრრრრდსსსსსსსსს!

 

 

 

------------------

იურგენ როოსტე  1979 წელს ტალინში დაიბადა. მუშაობდა ფინეთში ესტონურ ინსტიტუტში ჟურნალისტად, მასწავლებლად და დირექტორად. გამოცემული აქვს თორმეტამდე საავტორო პოეტური კრებული და რამდენიმე ერთობლივი ნაშრომი მეგობრებთან ერთად. იურგენს ასევე შედგენილი აქვს სხვადასხვა სახელმძღვანელო და ლექსიკონი, 1988 წლიდან ორგანიზებას უწევს პოეზიის საღამოებს და ფესტივალებს, ხელმძღვანელობს  პოეტურ თეატრს „Cabaret Interruptus“. ავტორმა ორჯერ მიიღო ესტონური ყოველწლიური პრემია პოეზიაში. იურგენ როოსტეს ლიტერატურულ ჯილდოებს შორისაა: ესტონეთის კულტურის მხარდაჭერის პროგრამის პრემია პოეზიაში (2005, 2013); ფრაიდებერტ ტუგლასის ჯილდო მოკლე მოთხრობისთვის (2007); ტალინის უნივერსიტეტის ლიტერატურული პრემია (2012). როოსტეს პოეზია როკის მუხტს ატარებს. საჯარო გამოსვლების დროს ლექსებს უმეტესად მუსიკალური აკომპანემენტის თანხლებით კითხულობს. პოეტი ლექსებს პანკ-როკის ჟანრის მუსიკის თანხლებით წარადგენს, საჯარო პერფორმანსებს ხშირად თან ახლავს  სხვადასხვა მეთოდები: ღიღინი, გრგვინვა, ქშენა, ყვირილი, ლუღლუღი და სხვა.
 
[ბიოგრაფია წამოღებულია თბილისის საერთაშორისო ლიტერატურული ფესტივალის საიტიდან]
 

თანამედროვე ფილოსოფია, ლიტერატურა, ესეისტიკა, სიურრეალისტური გლემი, ჰორორი,პორნოგრაფიული ზღაპრები, პოლიტიკური პროვოკაციები, ძლიერთა ამა ქვეყნისათა შეურაცხყოფა... ასევე კიბერ-კულტურა, ქართული გლ(ი)ამური, ურბანული ფოლკლორი, მედია-კრიტიკა, შავი იუმორი, შოკი და ა.შ.