ლონდონის ხანძარში დაღუპული გოგონას დატირებაზე უარის თქმა





პოეზია

ლონდონის ხანძარში დაღუპული გოგონას დატირებაზე უარის თქმა




თარგმნა ლუკა კუჭუხიძემ

 

მანამ სანამ, ადამიანის,

ფრინველთა, ცხოველთა და ყვავილთა შემომქმედი,

უკანსაკნელი წყვდიადი,

მდუმარედ არ გვიჩვენებს სამყაროსა და საუკუნის დასასრულს

და საღამო ჟამი არ წარსდგება

ზღვის ხმაურიდან, როგორც მისივე ტალღა.

 

არ მივაშურებ მე, წყლის წვეთის სამყოფელს, სრულქმნილს

და სიმინდის ტაროს მარცვალთა სინაგოგას.

არცერთ ბგერით ჩრდილს არ დავუთმობ მე ლოცვას,

ჩემი მარილის არცერთ ნამცეცს,

არ ჩავასვენებ გლოვის აკდლამაში, დასატირებლად.

 

გოგონას ცეცხლის და მისი სიკვდილის სიდიადის.

და არ გავწირავ მე კაცობრიობას, ჩემი საუკუნო სიმართლის მისაღწევად.

და სუნთქვის სადგურების სირბილით შემოვლისას,

არ შევურაცხყოფ, კიდევ ერთხელ მე მას

და არ მივუძღვნი მე ელეგიებს

უბიწობას და ახალგაზრდობას.

 

იქ, მიწის სიღრმეში, პირველ მკვდრებთან ერთად თვლემს

ლონდონის ქალიშვილი,

მეგობართა გრძელ მანტიებში,

უდროობის მარცვლეულში, დედის შავ ძარღვებში,

უცრემლო ტემზის მოლივლივე წყლის საიდუმლოს ნაზიარები.

პირველი სიკვდილის შემდგომ,

მეორეს ნუღარ ელი.

 


თანამედროვე ფილოსოფია, ლიტერატურა, ესეისტიკა, სიურრეალისტური გლემი, ჰორორი,პორნოგრაფიული ზღაპრები, პოლიტიკური პროვოკაციები, ძლიერთა ამა ქვეყნისათა შეურაცხყოფა... ასევე კიბერ-კულტურა, ქართული გლ(ი)ამური, ურბანული ფოლკლორი, მედია-კრიტიკა, შავი იუმორი, შოკი და ა.შ.