ვისი ცეკვაც ქარია





პოეზია

ვისი ცეკვაც ქარია




მესაზღვრეებს სითხეები აღიზიანებთ, მითხრა.
მეტი წყალი მმართებდა მაგრამ არ ვიყავი მეტი
და შესაძლოა შენს დილამდე ვერ მიმეღწია
 
შესაძლოა ვხედავდი ხმებს და ცეკვა მესმოდა
როგორც მას ვინც არ ყოფილხარ ფერებიანი სახლების და ხიდების გეჰემონიაში
ბურანოში
სადაც მეთევზის ხმა გაისმა
როგორ მოიწყინა გაღვიძებისგან
სანამ თეთრი თმისგან და კაუჩუკისგან შვილს ხდიდა
სხვა სიზმრიდან:
გაზაფხულის მოყვანა ტაივანის მოქალაქეებისთვის
შეშლილივით გეძინა და თმებიდან მიწას გაცლიდი
მშვენიერ ხეებში რომლებსაც არ უნახავთ სხვა სხეული
სხვა თმა მათზე
სხვების გარდა აქაც არავინ მოვა
 
როგორ ავსებდა წყალი შენს დილას
თუ ტყე ბრუნავდა ჩემი მეგობრის თავის გარშემო
სანამ ვიტყვი ერთ სახელს და გაუგონარ სიტყვებს
ქარი მის ფრთებს არხევს
ვისაც ვუყოფ ჩემი ჩანთის ჩრდილს
ჩემი სიტყვები მისი პირიდან მოწვეთავს და არსად იღვრება
 
ამ ოთახის რამდენიმე მყარსიტყვიან კედელში
მესამე პირი ვარ
სახით ამ კედლებს მიმყრდნობი და გამცინებელი (Geheimnis)
და რამდენიმე თავიდან ერთით მალდორორის ძაღლში ვმარხივარ
 
მისი ხელები ჩემი კანისგანაა და სიტყვების ზონდით მისკენ იხრება
ვინც აღარაა დანახვადი
ვისი ცეკვაც ქარია.

თანამედროვე ფილოსოფია, ლიტერატურა, ესეისტიკა, სიურრეალისტური გლემი, ჰორორი,პორნოგრაფიული ზღაპრები, პოლიტიკური პროვოკაციები, ძლიერთა ამა ქვეყნისათა შეურაცხყოფა... ასევე კიბერ-კულტურა, ქართული გლ(ი)ამური, ურბანული ფოლკლორი, მედია-კრიტიკა, შავი იუმორი, შოკი და ა.შ.