შობა ღამის აფთიაქში





პოეზია

შობა ღამის აფთიაქში




მე ღამის აფთიაქში დავიბადე.
ცარიელი ქუჩიდან, ლამის მთელს სახეზე
პომადა გათხაპნილი, ორი მეძავი შემოეხეტა.
მათი იაფასიანი სუნამო ვერ ფარავდა
ზამთრის სუსხისა და სიბინძურის სუნს.
ისინი მოვიდნენ ჩემთვის თაყვანისსაცემად.
ისინი მოვიდნენ და თქვეს:
რომ მათ ქონდათ ხილვა, გამოცხადება.
მთვრალი ანგელოზები ბარდიურზე ჩამომსხდარიყვნენ
და არ ჩქარობდნენ სახლში დაბრუნებას.
ჩვენამდე აღწევდა მათი სევდიანი სიმღერა.
ქუჩები საშობაოდ მოერთოთ
და გუბეებში არეკლილ ნეონის ტყეებს
გვიანი ტაქსები აშხეფებდნენ გარშემო.
მე ღამის აფთიაქში დავიბადე,
ტკბილეულის ნაცვლად - ნაირფერ აბებს ვყლაპავდი.
ზღაპრების მაგივრად - წამლის რეცეპტს მიკითხავდნენ.
და ერთხელაც არ გამოვსულვარ გარეთ.
მეგონა რომ არასოდეს შეიცვლებოდნენ გარიჟრაჟის ეს ხეები, 
გამჭირვალე და ფერადი სუპერმაკეტის წინ,
შავი ქუჩა - რომელსაც სამუდამოდ 
წოლითი რეჟიმი გამოუწერეს.
ჩვენი სტუმრები - ნარკომანები, სააფთიაქო კოვბოები,
ავადმყოფები და ძილგატეხილი ცოლები
ცისფერ ღამის პერანგებში,
არასოდეს მეფერებოდნენ, თუმცა ვგრძნობდი, რომ მათ ჩემი სწამდათ.

თანამედროვე ფილოსოფია, ლიტერატურა, ესეისტიკა, სიურრეალისტური გლემი, ჰორორი,პორნოგრაფიული ზღაპრები, პოლიტიკური პროვოკაციები, ძლიერთა ამა ქვეყნისათა შეურაცხყოფა... ასევე კიბერ-კულტურა, ქართული გლ(ი)ამური, ურბანული ფოლკლორი, მედია-კრიტიკა, შავი იუმორი, შოკი და ა.შ.