"ეს მაიკლ მურის ჯარისკაცებია..."





პოეზია

"ეს მაიკლ მურის ჯარისკაცებია..."




 

მთარგმნელები: ნორიკ ბადოიანი და ლიკა ჭანუყვაძე

ეს მაიკლ მურის ჯარისკაცებია,
კამერაში რომ ამბობენ :
„მოკვლა არ არის სასიამოვნო,
მაგრამ ეს ჩემი სამსახურია
და მე მას კარგად შევასრულებ.”

ეს არაბი ქალია
ალმოდებულ ბაღდადში,
რომ ამბობს:
„ალაჰი თქვენზე იძიებს შურს!“
და შემდეგ:“სადა ხარ ალაჰ!
ჯერ ცოცხლები რატომ არიან!“

ეს ჩემი გარდაცვლილი კლასელია
ჭორფლებით და ლურჯი მელნით თითებზე,
რომელიც მეუბნება:
“გადამაწერინე ამოცანა ორ ფეხითმოსიარულეზე—
„A პუნქტიდან პუნქტ B-სკენ დაიძრა სიკვდილი
მეორე ფეხითმოსიარულე  კი მე ვიყავი,
და მე ვერ მოვასწარი მეპოვნა სიჩქარე.““

ეს ბიჭია ბესლანიდან,
თავის დას რომ გადაეფარა
და ნაწილ-ნაწილ აკრიფეს
ქირურგიის მნათობებმა,
ბინტების მიღმა რომ ამბობს:
„აბა კიდევ როგორ უნდა მოვქცეულვიყავი
მე ხომ მამაკაცი ვარ.“

ეს პოეტი იაროსლავ მოგუტინია,
გადაპარსული თავით,
რომელიც ამობს:“ბიძიებო
მომეცით ფული კოლჰოტებისთვის.
მომეცით ნუ დამცინით,
თორემ
დაგხვრიტავთ,დედას მოგიტყნავთ ყველას.“

ეს ტელეოპერატორი მიშაა,
ახლახან ტრავაით გატანილ
ბომჟს რომ უღებდა,
რომელიც ამბობს:
„სისხლის სამათლის კოდექსი რომ არა ,
მე გავანდგურებდი
კაცობრიობის ნახევარს
საკუთარი ხელებით
დავჩეხავდი და დავჩეხავდი,
დავჩეხავდი და დავჩეხავდი.“

ეს  კათოლიკური სკოლის მასწავლებელია
მანჩესტერში,
მოსწავლეებს რომ ეუბნება:
„წადით მალე სახლში,
თორემ დღეს სამყაროს დასასრულია
და გუდ ბაის თქმას ვერ მოასწრებთ
დედ-მამასთვის.“

ეს წინასწარმეტყველია თოქ-შოუდან,
კარგად დაყენებული ხმით
რომ ამბობს:
„მე ვხედავ სისხლს
მხოლოდ სისხლს
და არფერს სისხლის გარდა“

ეს ჩემი საყვარელია,
რომ ამბობს:
“მე მინდოდა გავჩენილვიყავი ბრმა-ყრუ-უფეხო,
მაშინ მეცოდინებოდა
როგორ ვიცხოვრო.
ახლა კი არ ვიცი.
მე არაფერი არ მინდა,
მხოლოდ შენი მოკვლა.
და განა ეს მიშველის ?“

ეს მე ვარ,რომ ვამბობ:
„ყველაფერი კარგად იქნება“
და საკუთარ სიტყვებზე ვიცინი,
როგორც წარმატებულ ხუმრობაზე,
თუმცა ანეკდოტი ძალიან ძველია.

ეს ღმერთია,
რომელიც ამბობს
რაღაცას ისეთ უბრალოს,
ისეთ უბრალოს
თითქოს და არავისთვის.


თანამედროვე ფილოსოფია, ლიტერატურა, ესეისტიკა, სიურრეალისტური გლემი, ჰორორი,პორნოგრაფიული ზღაპრები, პოლიტიკური პროვოკაციები, ძლიერთა ამა ქვეყნისათა შეურაცხყოფა... ასევე კიბერ-კულტურა, ქართული გლ(ი)ამური, ურბანული ფოლკლორი, მედია-კრიტიკა, შავი იუმორი, შოკი და ა.შ.