ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები

პოეზია
პოეზია

ორი საათი რეზერვუარში

იოსიფ ბროდსკი | 07.01.2015
ვარ ანტიფაშისტი და ანტიფაუსტი.
იჰ ლიბე ცხოვრება უნდ აინ ქაოსი.
დას ისტ სასურველი, მაინ ოფიცირენ,
დემ ცაიტ ცუმ ფაუსტ ცოტა შპაცირენ.

 

პოეზია

ღია ურთიერთობა

ანდრე ბრეტონი | 29.12.2014

ჩემი ცოლი ზღვის წყალმცენარის და დაძველებული კანფეტების საშოთი

ჩემი ცოლი სარკესავით საშოთი

ჩემი ცოლი ცრემლებით სავსე თვალებით

იასამნის აბჯრის და კომპასის დამაგნიტებული ისრის თვალებით

ჩემი ცოლი სიამის კატის თვალებით

პოეზია

მომავლიდან წამოსულნი

გიორგი ბებიაშვილი | 19.12.2014

მე ვხედავ სიზმრებს, საინტერესო არაფერი
გარდა სიწყნარისა და ნაცრისფერი ცის
აქ ყველაფერი რიგზეა ერთი შეხედვით.
ვუყურებ დაცემულ თოჯინას,

პოეზია

სატრფიალო

ამბროსი მელქაძე | 15.12.2014
სატრფიალო
რა გინდა სახლში, სახლში რომელშიც
შენი ლოგინად
ჩავარდნილ გოგოს დასანიშნავად,
დღეს ან ხვალ სიკვდილი სტუმრად მოგივათ.
პოეზია

გენიოსი[1]

პაატა შამუგია | 04.12.2014

დღეს დილით, როცა შფოთიანი სიზმრების შემდეგ,

გამოვიღვიძე,

აღმოვაჩინე, რომ საშინელ გენიოსად ვქცეულვარ.

პოეზია

ფარენჰეითი 90

პაატა შამუგია | 13.11.2014
 
სინამდვილეში, როცა 90-იანებს ვიხსენებთ, ისიც უნდა ვთქვათ, რომ ეს თარიღი კი არა, სიმბოლოა, პირობითი ნიშანი, რომლითაც დროს კი არა, მდგომარეობას აღვნიშნავთ. უფრო ზუსტად, არასტაბილურად გარდამავალ მდგომარეობას.
პოეზია

ადამიანები აკვარიუმში

თეონა კომახიძე | 12.11.2014

ჩვენ ვიპოვეთ ხსნის გზა,
ჩეხეთში, პატარა სოფელ დომაჟლიცეში,
 სადაც შენთან ერთად გადავაგდე ნარკოტიკი და გრაფიტი,
ვიზუალ არტი და ლენდ არტი ,
სადაც დავივიწყე.

პოეზია

სხვა სათაური

კაკო ჩიქობავა | 08.11.2014
 

დედის საცვალს ჰგავს რევოლუცია,

დაუბანელი მუტლის  სუნი აქვს სისხლის და ოფლის,

სოფლის ტუალეტში წეითელ ნაჭრებს რომ ვპოულობდით.

 

პოეზია

არაპოპულარული ლექსების ავტორი

ჰანს პრომველი | 08.11.2014
მე ახლა რომელიმე ნიუ-იორკის სუპერ თანამედროვე მუზეუმის

ჰოლში უნდა ვკითხულობდე ლექსებს

და ამბოხებული ახალგაზრდების კუმირი უნდა ვიყო

მე კი ვზივარ სახლში

 

პოეზია

ტიტები

სილვია პლათი | 06.11.2014
ტიტები მეტისმეტად გზნების აღმძვრელია, ზამთარი ჩამოდგა.

შეხედე, როგორი ფითქინაა ყველაფერი, როგორი წყნარი, როგორი დათოვლილი.

მე ვუახლოვდები სულიერ სიმშვიდეს, საკუთარი თავის ჩუმად გაბითურებით,