ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები

პოეზია
პოეზია

პანაშვიდი

გეგა აბულაძე | 26.11.2013
როცა მითხრეს, რომ მამაჩემი მოკვდა 
მე გავაძევე ყველა ღმერთი საკუთარი თავიდან.
როცა დედაჩემი ტიროდა,
პოეზია

პოეტური ქამინგ-აუტი

ლუკა ეხვაია | 11.11.2013

გონება ჩვენი დინამიტია,

რომელიც ავაფეთქეთ.

ვუკირკიტეთ და მივხვდით თუ რატომ ვწერთ,

უმთავრესია თვითიდენტიფიკაციის მოუხეშავი ლტოლვა.

პოეზია

ღმერთმა გვითხრა

ამბროსი მელქაძე | 08.11.2013

დაცალ - ცალდით,  ცალკე ხორც და ცალკე სულ იყავით

და მეორედ დაქორწინდით და მესამედ დაქორწინდით

და ერთდროულად რამდენიმესთან დაქორწინდით.

მონოგამია ფილისტერთა მონაჩმახია.

პოეზია

იაფ ნომერში

შოთა გაგარინი | 08.11.2013
იაფ ნომერში წევხარ ნისლივით გაფანტვის პირას
ჩემი თვალები ცხელი ჰაერით სავსე ბურთებს გავს
მიფრინავს მზერა
აღარ ჩანს ტბები და აღარც მთები
პოეზია

ფენიქსის ეფექტი

გიორგი შონია | 03.11.2013

ყველაფერი დაიწყო იმით,

რომ ჩვენ მოგვბეზრდა მათთან ცხოვრება

ფართოდ გავახილეთ თვალები

და დავინახეთ მათი სახეები

პოეზია

გინსბერგი კვდება

ლოურენს ფერლინგეტი | 24.10.2013
ალენ გინსბერგი კვდება 
წერენ გაზეთებში 
აცხადებენ საღამოს სიახლეებში. 
დიდი პოეტი კვდება
პოეზია

ანტიგმირი

ანე ჩხეიძე | 20.10.2013
რომ პოეტი არის ჩვეულებრივი ბოზი
(ემოციური პროსტიტუტი)
რომელსაც მკითხველი უხეშად ხმარობს,
საქართველოში უფრო ვიკენდებზე.
რომ მასაც ჭირდება კონცეპტუალურად სუფთად გაპარსული ბოქვენი,
ემოციური განწყობა,
სცორად შერჩეული პოზა,
მეტაფორების ულევი ფეტიში,
 
პოეზია

ანნას

გეგა აბულაძე | 09.10.2013
არასდროს აიღო საჩუქარი საყვარელი ქალისგან,
ისინი ხომ გამუდმებით მიდიან 
და გვტოვებენ მოგონებების სამყაროში,
სადაც ნივთები ყოველდღე კვდებიან და ცოცხლდებიან,
ყოველდღე გკლავენ და გაცოცხლებენ,
შენს თვალებში შემოდიან 
პოეზია

მამაჩემი ფილისტერია

ამბროსი მელქაძე | 07.10.2013
მამაჩემი ფილისტერია.
სავარძელში გდია და გულზე სკდება,
რომ მას არ ვგავარ. 
ჩემო დამპალო თანაქალაქელებო,
რომც იცოდეთ ჩემი თქვენი შეურაცხმყოფელი გამოხდომისგან
გულისტკივილის ფასად ახლა როგორ დაგიცვათ,
პოეზია

ესაიას წიგნი

ენნე კარსონი | 06.10.2013
განცვიფრებული ირემი ტრიალებდა და ტრიალებდა და ტრიალებდა, ვიდრე მისი საკუთარი ჩრდილი დამდნარი ფრთებივით უფორმოდ არ დაეცა მის ფეხებთან. ესაიამ ორივე ხელი გაიწვდინა, ისინი კაშკაშა ალით აალდა გარიჟრაჟზე. საცოდავი ხორცი! თქვა ესაიამ.