ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები

პოეზია
პოეზია

"თავს მოვიკლავ და ამ საქციელს ახსნიან იმით..."

ვახო ჩიტაური | 13.11.2016
იქნება ფსიქოლოგი,რომელიც წამოიძახებს: ოიდიპოსის კომპლექსი!
რაზეც ფილოსოფოსი მიუგებს: იქნებ ეგზისტენციური კრიზისია?!
ხოლო მე სიამოვნებით წამოვდგებოდი და ვიყვირებდი
 
პოეზია

ათვლის წერტილი

გიორგი შონია | 07.11.2016

მე ვაანალიზებ ჩემს უმოქმედობას,

უფრო სწორად, მოქმედებების უშედეგობას

და სიტუაციის რაციონალურად გააზრების შემდეგ

ვასკვნი, რომ გადარჩენის გზები ბუნდოვანია,

პოეზია

პრინცესა

რატი ამაღლობელი | 26.10.2016
მყისიერ შედეგზე ფიქრი და მეტის თქმა

საერთოდ უჭირდათ, ის კიდევ დედის ტრაკს

თავზე მახურავდა ისე გამალებით,

ცრემლით მევსებოდა უმწეო თვალები.

 

პოეზია

U18

ვახო ჩიტაური | 20.10.2016
ლენინი კი მოვარდა და ეკლესიები ააფეთქა,
ეს იგივეა საზოგადოებრივი ტუალეტები დაანგრიო 
და ფიქრობდე-ხალხი აღარ მოჯვამს!
პოეზია

ტრიპტიქული ზმანება

ლუკა ეხვაია | 11.10.2016
მას ჩაეძინა ღრმად, გამოეღვიძა მსუბუქი რწევით,

აღმოაჩინა, გზას გასდგომოდა,

 სომნაბულიზმის ნისლით მოცული.

ვაგონში იდგა მსუსხავი სიბნელე,

 

პოეზია

რეპორტაჟები

შიო ლალუაშვილი | 07.10.2016
მე ვწერდი ლექსებს ღმერთზე,

ტელევიზორში კი მაინც პოლიტიკურ რეპორტაჟებს

გადმოსცემდნენ. 

 

პოეზია

ვკვდები ე.ი. ვარსებობ

ალექსი ჩიღვინაძე | 05.10.2016
"სიბერე ყველაზე მოულოდნელი რამაა
რაც კი შეიძლება შეემთხვას ადამიანს"
რაზეც ემილ ჩორანი აღნიშნავდა:
"ტროცკის რომ ეს ინტიუციური სიბრძნე 
ახალგაზრდობაში ჰქონოდა
რა უვარგისი რევოლუციონერი იქნებოდაო იგი"
 
პოეზია

დროებით უმუშევარი

გიორგი შონია | 01.10.2016

სახელმწიფო არ არის დაინტერესებული შენი ბედით,

ხელისუფლება არასოდეს გამოგიწვდის დახმარების ხელს,

კერძო კომპანიები კი აუტანელ სამუშაო გრაფიკს

და მონურ ანაზღაურებას გვთავაზობენ.

ჩვენ არ გვიცავს „შრომის კოდექსი“,

ბაზარი  კი ვერაფერს არეგულირებს.

 
პოეზია

ანგაჟირებული შანსონი

ბორის ვიანი, ჯგუფი "ტრიო" | 18.08.2016

 

გავიფიქრე, რა მოხდება,

ჩვენს მმართველებს ეყოთ ნება

და დაუშვან დაბოლება?

პოეზია

დედა დარჩი მარტო, მაგრამ რა ვქნა

ანა ნიკოლაძე | 15.08.2016

„დედა დარჩი მარტო, მაგრამ რა ვქნა“ - რეკავს მაღვიძარა. 
„დედა დარჩი მარტო, მაგრამ რა ვქნა“ - სანამ იხსენებ ვინ ხარ და რა დღეა. 
„დედა დარჩი მარტო, მაგრამ რა ვქნა“ - შხაპში, სანამ ტვინი ბოლომდე გაიღვიძებს.