ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები

პოეზია
პოეზია

დროებით უმუშევარი

გიორგი შონია | 01.10.2016

სახელმწიფო არ არის დაინტერესებული შენი ბედით,

ხელისუფლება არასოდეს გამოგიწვდის დახმარების ხელს,

კერძო კომპანიები კი აუტანელ სამუშაო გრაფიკს

და მონურ ანაზღაურებას გვთავაზობენ.

ჩვენ არ გვიცავს „შრომის კოდექსი“,

ბაზარი  კი ვერაფერს არეგულირებს.

 
პოეზია

ანგაჟირებული შანსონი

ბორის ვიანი, ჯგუფი "ტრიო" | 18.08.2016

 

გავიფიქრე, რა მოხდება,

ჩვენს მმართველებს ეყოთ ნება

და დაუშვან დაბოლება?

პოეზია

დედა დარჩი მარტო, მაგრამ რა ვქნა

ანა ნიკოლაძე | 15.08.2016

„დედა დარჩი მარტო, მაგრამ რა ვქნა“ - რეკავს მაღვიძარა. 
„დედა დარჩი მარტო, მაგრამ რა ვქნა“ - სანამ იხსენებ ვინ ხარ და რა დღეა. 
„დედა დარჩი მარტო, მაგრამ რა ვქნა“ - შხაპში, სანამ ტვინი ბოლომდე გაიღვიძებს. 

პოეზია

პოეზიის განსაზღვრება

იოსიფ ბროდსკი | 26.07.2016
ჩვენ ვაგრძელებთ ცხოვრებას.
ჩვენ ვკითხულობთ ან ვწერთ ლექსებს.
ჩვენ ვათვალიერებთ ლამაზ ქალებს,
მსოფლიოს რომ უღიმიან
ილუსტრირებული ჟურნალების გარეკანებიდან.

ჩვენ ვაგრძელებთ ცხოვრებას.
ჩვენ ვკითხულობთ ან ვწერთ ლექსებს.
ჩვენ ვათვალიერებთ ლამაზ ქალებს,
მსოფლიოს რომ უღიმიან
ილუსტრირებული ჟურნალების გარეკანებიდან.

პოეზია

ქებათა ქება საკუთარ თავს

ირაკლი გოგოხია | 27.06.2016
მე ყოვლად წმინდა ვდგავარ სარკის წინ და შიშველ სხეულს ვათვალიერებ, ღმერთის სხეული ელავს კოჭებში,
სარკე მამხელს და ფარავს იარებს,
დიდება ჩემდა.
მე ვიხრები ქვევით, ფეხის წვერებს ვეხები ნაზად,

მე ყოვლად წმინდა ვდგავარ სარკის წინ და შიშველ სხეულს ვათვალიერებ, ღმერთის სხეული ელავს კოჭებში,
სარკე მამხელს და ფარავს იარებს,
დიდება ჩემდა.
მე ვიხრები ქვევით, ფეხის წვერებს ვეხები ნაზად,

პოეზია

პირიქით სცადე

ირაკლი გოგოხია | 16.05.2016

კარები გააღე და გარეთ გადი,

კარები ღიაა,

გარეთ ვერ გახვალ.

კარები გააღე და გარეთ გადი,

კარები ღიაა,

გარეთ ვერ გახვალ.

პოეზია

ტრუისტული საზეპიროები და სხვა ლექსები

პაატა შამუგია | 26.04.2016

არავითარი პროფესიული არჩევანი,

სისულელეა!

პოეზია, უბრალოდ, გემართება,

როგორც ასთმა, როგორც კიბო

და იშვიათად, როგორც პროსტატიტი,

 
პოეზია

იმანუელ დაიხარა და ბალახს შეეხო

იოკაი კამი | 19.03.2016
 
იმანუელ აპატიე შენ თავს რომ ჯვარზე დაგტოვეთ.
აპატიე შენ თავს რომ არ იღიმოდი.
შენი ღიმილი მამაშენის სიტყვებმა შეცვალა.
აპატიე შენ თავს რომ 

 

პოეზია

ყველაფერი დროულად

ვალერი ნუგატოვი | 02.02.2016
პირველ რიგში გაგანათლებ

თავს და გამოცდილებას გაგანდობ,

მიმოიხედე გარშემო,

შეიძინე მანერები...

 

პოეზია

წუთიერება

ანონიმი | 12.01.2016
კიდევ ერთხელ რომ მომცემოდა ჩემი ცხოვრების განკარგვის უფლება, 

მომდევნო ჯერზე, შევეცდებოდი მეტი შეცდომა დამეშვა,

სრულქმნილებისკენ სწრაფვაზე ხელს ავიღებდი,

უდარდელობას მივეცემოდი,