ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები
პროზა
პროზა

ჩარლზ მენსონი – სვასტიკიანი დემონი

გლებ დავიდოვი | 17.10.2011
ამ ადამიანმა, გრძელი თმითა და წარბებშორის ამოსვირინგებული სვასტიკით, მთელი ცხოვრება მიუძღვნა სასტიკ პერფორმანსს, რომელიც რიტუალური მკვლელობებით დაიწყო და დღემდე გრძელდება. „არავინ. მე არავინ ვარ. მე ბომბი ვარ. მე მანქანის საბარგული ვარ, მე ღვინის წვენი ვარ და საშიში  სამართებელი, თუკი მომიახლოვდებით.“ ასეთი იყო მენსონის პასუხი კითხვაზე „ვინ ხართ თქვენ?“ 
პროზა

საღამო ღმერთთან

სტივენ კინგი | 10.10.2011
 ღმერთი – მოზრდილი ტიპი თეთრი წვერით – სავარძელში ზის, მონაცვლეობით ხან წიგნს კითხულობს („როცა კარგ ხალხს ცუდი ამბები მოსდით“), ხან ტელევიზორს უყურებს.  კისრის წაგრძელება უწევს, ეკრანს რომ შეხედოს, რადგან გლობუსი (თოკზეა ჩამოკიდებული) ჰაერში პირდაპირ მისი მზერის გასწვრივ დაცურავს. ტელევიზორში სიტუაციურ კომედიას უჩვენებენ. ღმერთი კადრსგარე სიცილის სინქრონულად ხითხითებს.
პროზა

კარლსონი უნდა მოკვდეს!

თაკო კერატიშვილი | 17.08.2011
ყველაზე მთავარი კი ისაა, რომ კარლსონს თავადაც აღარ უნდა კარლსონობა. აღარ მალავს თავის უხასიათობას, ყველაფერზე მეჩხუბება და იშვიათად მოდის ჩემთან. საეჭვო მეგობრები გაიჩინა და ამბობს ბიზნესმენი უნდა გავხდეო. აი რა უნდა კარლსონს ბიზნესში?? თან აიხირა , რომ პატარა პროპელერი აქვს და ფულს აგროვებს პლასტიკური ოპერაციისთვის. ბილწსიტყვაობაც დაიწყო და ზოგჯერ მთვრალიც მოდის. აღარ მისმენს, რჩევებს ვეღარ იტანს და ზოგჯერ უაზროდ დამიცინის. თან დიეტაზე დაჯდა და ირწმუნება რომ გამხდარი ჯუდ ლოუს ჰგავს.  
პროზა

ყვითელი აბი 

როგ ფილიპსი | 16.08.2011
“მე გავანადგურე ხუთი მეკობრე-ხვლიკი პლანეტა ვენერადან, რომლებიც ჩვენს ხომალდზე შემოიპარნენ.” თქვა ჯერიმ. “შემდეგ მოვადნე კარი ერთ-ერთ კარადას და დანარჩენ ორს საღებავი მოვუწვი. შენ ხომ ჩემზე უკეთ იცი, გარ, ამ კოსმიურ ხომალდზე, როგორ პერსონიფიცირდება ყველაფერი ადამიანთან. ზუსტად ამიტომ გვაფრთხილებდნენ ასე მკაცრად, რომ თუ აღმოაჩინე, რომ ხომალდზე უფრო მეტი ხალხია ვიდრე მოგზაურობის დასაწყისში იყო, აუცილებლად უნდა მიიღო ყვითელი აბი. ეს აბები არაფერს გავნებენ, უბრალოდ ჰალუცინაციისგან განგკურავენ.”  
პროზა

ამას ტურისტებს არ უჩვენებენ 

ალექსი ჩიღვინაძე | 03.07.2011
მეგონა, რომ საშვილოსნოსნოში დიდი ხვრელი გამიჩნდა, დიდი შავი ხვრელი, ყველაფერი ამ შავ ხვრელში ქრებოდა... ის კი ისე ეკრობოდა ჩემს საშვილოსნოს კედელს, როგორც ენა ყინულის ნატეხს, როგორც სიგარეტის ფილტრი ტუჩს...  
პროზა

ოქროს უსასრულობის სუტრა

ჯეკ კერუაკი | 01.07.2011
დიდი ხნის წინ მიიღეს ეს გაკვეთილი სხვა ცივილიზაციებმა, ბუნებრივად სიცარიელედ რომ გადაიქცნენ და ახლა აქ ჩვენი ღიმილით იღიმიან და ჩვენი მოღუშვით იღუშებიან და თითქოს ეს მხოლოდ ოქროს უსასრულობა იღიმოდეს და იღუშებოდეს; როგორც წყლის ჭავლი ცოდნის გლუვ ოკეანეში. კაცობრიობის ბედისწერა - ოქროს უსასრულობაში დანთქმაა, შემდეგ დაბრუნდება მისსავე ხელისგულზე, რომელიც არ არის ხელისგული. ხორცის ბეჭედი იხურება
პროზა

ჰენრი როლინზის პატარა რიტუალები

ჰენრი როლინზი | 29.06.2011
ჩვენ ხომ ხელში ყლეები გვიჭირავს. ჩვენ ჩვენებურად ვეჯიბრებებით ერთმანეთს! დიახ! თვით ცოლის ან გოგოს კაბას ამოფარებული კაციც კი ტუალეტში მასკულინარობის მოსიარულე პრინციპი ხდება. ეს დროებითი კლუბია, სადაც კაცები მოფსმის საჭიროების გამო ერთიანდებიან.
პროზა

ბერლინი (ნაწყვეტი)

გიორგი წითური | 23.06.2011
სადღაც მაღლა სინათლე და პორნო ვარსკვლავების სამოთხეა, რომლებიც ჩემი სულთათანასთვის დიდი ხანია წერენ ნოტებს. ქუჩას გადავჭრი, მივალ და ვეტყვი – ერთი გრამი ჰეროინი ალი, მხოლოდ ერთი გრამი ჰეროინი, ამ დილის ოთხ საათზე ფლიიზ . . . 

პროზა

ექსპრესიონისტული მანიფესტი

დათო კოროშინაძე | 14.06.2011
მე ვიყავი სამოთხეში, სადაც ვნახე პაპა კარლო, პინოქიო, შევარდნაძე და კიდევ გაზის მხრჩოლავი ბალონები. არც ისე კარგი იყო მოსასვენებლად და არც ისე საიმედო და საინტერესო. თუმცაღა შესასვლელში დიდი ასოებით, გამოკვეთილად, ეწერა "სამოთხე", ამიტომ დავიჯერე.
პროზა

ანდერძი

სანდრო ნავერიანი | 31.05.2011
კაცი, რომელმაც გამზარდა და მეუბნებოდა, ბაბუაშენი ვარო, გუშინ გარდაიცვალა. მიზეზი, რის გამოც მან სიცოცხლე დაასრულა, ყველაზე გულუბრყვილო ადამიანსაც კი იმაზე უცნაურად მოეჩვენებოდა, ვიდრე ჩემი მშობლების გარდაცვალების მიზეზი იყო.