ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები
პროზა
პროზა

ყვითელი აბი 

როგ ფილიპსი | 16.08.2011
“მე გავანადგურე ხუთი მეკობრე-ხვლიკი პლანეტა ვენერადან, რომლებიც ჩვენს ხომალდზე შემოიპარნენ.” თქვა ჯერიმ. “შემდეგ მოვადნე კარი ერთ-ერთ კარადას და დანარჩენ ორს საღებავი მოვუწვი. შენ ხომ ჩემზე უკეთ იცი, გარ, ამ კოსმიურ ხომალდზე, როგორ პერსონიფიცირდება ყველაფერი ადამიანთან. ზუსტად ამიტომ გვაფრთხილებდნენ ასე მკაცრად, რომ თუ აღმოაჩინე, რომ ხომალდზე უფრო მეტი ხალხია ვიდრე მოგზაურობის დასაწყისში იყო, აუცილებლად უნდა მიიღო ყვითელი აბი. ეს აბები არაფერს გავნებენ, უბრალოდ ჰალუცინაციისგან განგკურავენ.”  
პროზა

ამას ტურისტებს არ უჩვენებენ 

ალექსი ჩიღვინაძე | 03.07.2011
მეგონა, რომ საშვილოსნოსნოში დიდი ხვრელი გამიჩნდა, დიდი შავი ხვრელი, ყველაფერი ამ შავ ხვრელში ქრებოდა... ის კი ისე ეკრობოდა ჩემს საშვილოსნოს კედელს, როგორც ენა ყინულის ნატეხს, როგორც სიგარეტის ფილტრი ტუჩს...  
პროზა

ოქროს უსასრულობის სუტრა

ჯეკ კერუაკი | 01.07.2011
დიდი ხნის წინ მიიღეს ეს გაკვეთილი სხვა ცივილიზაციებმა, ბუნებრივად სიცარიელედ რომ გადაიქცნენ და ახლა აქ ჩვენი ღიმილით იღიმიან და ჩვენი მოღუშვით იღუშებიან და თითქოს ეს მხოლოდ ოქროს უსასრულობა იღიმოდეს და იღუშებოდეს; როგორც წყლის ჭავლი ცოდნის გლუვ ოკეანეში. კაცობრიობის ბედისწერა - ოქროს უსასრულობაში დანთქმაა, შემდეგ დაბრუნდება მისსავე ხელისგულზე, რომელიც არ არის ხელისგული. ხორცის ბეჭედი იხურება
პროზა

ჰენრი როლინზის პატარა რიტუალები

ჰენრი როლინზი | 29.06.2011
ჩვენ ხომ ხელში ყლეები გვიჭირავს. ჩვენ ჩვენებურად ვეჯიბრებებით ერთმანეთს! დიახ! თვით ცოლის ან გოგოს კაბას ამოფარებული კაციც კი ტუალეტში მასკულინარობის მოსიარულე პრინციპი ხდება. ეს დროებითი კლუბია, სადაც კაცები მოფსმის საჭიროების გამო ერთიანდებიან.
პროზა

ბერლინი (ნაწყვეტი)

გიორგი წითური | 23.06.2011
სადღაც მაღლა სინათლე და პორნო ვარსკვლავების სამოთხეა, რომლებიც ჩემი სულთათანასთვის დიდი ხანია წერენ ნოტებს. ქუჩას გადავჭრი, მივალ და ვეტყვი – ერთი გრამი ჰეროინი ალი, მხოლოდ ერთი გრამი ჰეროინი, ამ დილის ოთხ საათზე ფლიიზ . . . 

პროზა

ექსპრესიონისტული მანიფესტი

დათო კოროშინაძე | 14.06.2011
მე ვიყავი სამოთხეში, სადაც ვნახე პაპა კარლო, პინოქიო, შევარდნაძე და კიდევ გაზის მხრჩოლავი ბალონები. არც ისე კარგი იყო მოსასვენებლად და არც ისე საიმედო და საინტერესო. თუმცაღა შესასვლელში დიდი ასოებით, გამოკვეთილად, ეწერა "სამოთხე", ამიტომ დავიჯერე.
პროზა

ანდერძი

სანდრო ნავერიანი | 31.05.2011
კაცი, რომელმაც გამზარდა და მეუბნებოდა, ბაბუაშენი ვარო, გუშინ გარდაიცვალა. მიზეზი, რის გამოც მან სიცოცხლე დაასრულა, ყველაზე გულუბრყვილო ადამიანსაც კი იმაზე უცნაურად მოეჩვენებოდა, ვიდრე ჩემი მშობლების გარდაცვალების მიზეზი იყო.
პროზა

მელოდია ნინასთვის

ლევან მეტრეველი | 31.05.2011
კვირაში ოთხჯერ დადიოდა მუსიკის გაკვეთილზე, სამჯერ ინგლისურის მასწავლებელთან, ერთხელ ცურვაზე და თითქმის ყოველდღე პაემანზე. წლების განმავლობაში იცვლებოდნენ მასწავლებლები, სასწავლებლები და შეყვარებულები, თუმცა უცვლელი იყო ხარისხი.  ნინას არასდროს ჰყოლია ისეთი მასწავლებელი, რომელთანაც
პროზა

გალობანი სინანულისანი

პაატა შამუგია | 25.05.2011
ესე არს სიტყუაი – არა საშუალო, ანუ ლიტონი, არამედ დასტურ სამეფოი, საზეპუროი და ერთგვარად პოსტმოდერნ–ბურჟუაზიული, რომელიც პიროვნების ეგზისტენციალურს კრიზისზედ მუნიერითგან ხმა–ჰყოფდა. სოფლიურის ვარამით გულგასენილი კაცის ფიქრნი, მაშურალი კაცის ჰაზრნი, რომელმან საეროის სთუელის შემდგომად სულიერი სთუელიც მოითვალნა.
პროზა

თბილი ლუდი და ცივი ქალი  

ალექსი ჩიღვინაძე | 22.05.2011
მე არცთუ ისე სასიამოვნო ადამიანი ვარ, ამას ყველა გეტყვით. მსგავსი სიტყვაც კი არ ვიცი. ყოველთვის მიზიდავდნენ საზიზღარი ბანდიტები, ბოზები და მაწანწალები. არ მომწონს სუფთად გაპარსულ, გაკრეჭილი ბიჭუნები ჰალსტუხებითა და კარგი სამსახურებით. მე განწირული, გატეხილი ადამიანები მიყვარს, ჩამოლეწილი კბილებით, გაბურძგნილი თმებით, დასვრილი ტანსაცმლით. ესეთები მაინტერესებს, ისინი საიდუმლოებებით არიან გატენილნი და ყოველ წამს მზად არიან აფეთქდნენ. მე მომწონს ლოთი ბოზები, ჩაჩაჩული ჩულქებითა და დამახინჯებული ფიზიონომიით. მე წმინდანებზე მეტად გარყვნილები მაინტერესებს. მაწანწალებთან თავს კარგად ვგრძნობ, ალბათ იმიტომ რომ თვითონაც მაწანწალა ვარ. არ მიყვარს წესები, კანონები, რელიგია, მორალი. არ მივცემ საზოგადოებას ნებას თავის ყაიდაზე გადამაკეთოს.