ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები
პროზა
პროზა

სატანის ძე

ჩარლზ ბუკოვსკი | 19.02.2010
შემდეგმა დარტყმამ საწოლის ქვეშ შემაგდო. ეს მშვენიერი თავშესაფარი იყო ჩემთვის. ავიხედე და ზამბარები დავინახე და ეს ზამბარები იმ წუთში ჩემთვის ყველაზე ახლო მეგობრები იყვნენ. შემდეგ სიცილი ამიტყდა, ეს იყო პანიკური სიცილი. მე ვიცინოდი და ვიცინოდი, და უცებ ასეთმა აზრმაც გამიელვა თავში, იქნებ სიმფსონმა მართლა გაჟიმა პატარა გოგო ჩემი სახლის ქვეშ? 
პროზა

პეიოტლის რიტუალი ტარაუმარას ტომის ინდიელებში

ანტონენ არტო | 14.02.2010

„მე—მხოლოდ ის ვარ რაც სიგურიმ მიბრძანა რომ ვიყო და იქ ვარ სადაც მიბრძანა რომ ვიყო, შენ კი იტყუები და არ ემორჩილები. შენ არასოდეს არ გრძნობ იმას, რასაც მე. შენ ყოველთვის მაძლევ საპირისპირო შეგრძნებებს, შენ არაფერი გინდა იქიდან რაც მე მსურს. დიდი ნაწილი იმისა რასაც შენ მთავაზობ, ბოროტებაა, შენ ჩემთვის ყოველთვის იყავი დროებითი გამოცდა, ტვირთი, ერთ მშვენიერ დღეს როცა სიგური გახდება თავისუფალი, მე გიბრძანებ მოშორდე”

პროზა

უკბინე ჯინს!

ანკა კალანდაძე | 10.02.2010
შეიძლება ამ მატარებლის სული ვარ. მატარებელი დაიბადა და მე მასში შევედი. მომავალ გაჩერებამდე. გვირაბი კი დილეგივით არის. მასში შლიგინით ჩამწყვდეული მატარებლისთვის დრო იწელება. 
პროზა

ბაბუს გადაეკეტა

მიშა ბახსოლიანი | 08.02.2010

მე გამიტყდა, უფროს კაცს ხელი როგორ დავარტყა-მეთქი და ერთი პანჩური ამოვარტყი მარტო. იმან კიდევ: _ვის უბედავ შე სირისტიანოო და დამიშვა და დამიშვა. ხან ტროსტი მირტყა, ხან პროტეზი. ნახევარი საათი მუხლებიდან თავი არ ამომიწევია. რაც მაყუთი მქონდა ამახია და სადღაც წავიდა. 

პროზა

2012

ჯეი ვერძი | 04.02.2010
მთელი მსოფლიო შოკირებული იყო, მაგრამ ამით არაფერი იცვლებოდა. მსოფლიოში მხოლოდ ერთი ქართველი დარჩა ჩემი სახით. ამიტომ როგორც ქვეყნის სამართალ მემკვიდრეს ორმო და გაეროს გენერალური მდივანის სამძიმარი გადმომცეს. 
პროზა

სოფელი პატივა

ბესო ხვედელიძე | 03.02.2010
ეს წერილი შიომ მომიტანა, ჩვენმა თანაკურსელმა, ბაბუინაშვილმა. მისთვის ვიღაც ყრუ-მუნჯ ფოსტალიონს გადაუცია, რომელიც იმ დიდი მიწისძვრისას თავისი სოფლიდან ერთადერთი გადარჩენილა. ეგ მიწისძვრა კარგად უნდა გახსოვდეთ - კავკასიონის ერთი მონაკვეთი ყირაზე რომ დააყენა და ნახევარზე მეტი იქაური სოფლები მიწაში ჩაიტანა, თან ისე, რომ ამბის ჩამომტანი თითო-ოროლა თუ დატოვა. შიომ მითხრა, წერილი არ წამიკითხავს, მაგისთვის არ მეცხელა, მით უმეტეს რომ შენთვისაა განკუთვნილი, ზე
პროზა

სექსი ანუ სიყვარულის ანაგოგია

ვეფხვია შამანაური | 15.01.2010
რუსული “სკოპცების” სექტა; ამ სექტის მამამთავარმა კონდრატი ზელივანოვმა (გარდაიცვალა 1832 წელს) თავი დაიკოდა, ე. ი. კვერცხების ამორთმევის გზით გამოისაჭურისა, რა თქმა უნდა, სასუფევლისათვის. გულუბრყვილომ სახარებაში დაწერილის დაიჯერა! მერე ასოც მოიჭრა და ჯაგებში მოისროლა; ბოლოს ის, სამივეს უარმყოფელი, მისმა ათასობით მიმდევარმა ერთდროულად მამა ღმერთად, ძედ და პეტრე III-დ აღიარა, თითქოსდა ამ სამეულიდან ერთი არ კმაროდა.
პროზა

ღრიალა

რეი ბრედბერი | 13.01.2010
ერთხელ, უამრავი წლის წინ, ცივ, მოქუხრულ ნაპირზე კაცი მოვიდა. გაჩერდა, ოკეანის გუგუნს ყური მიუგდო და თქვა: ჩვენ გვჭირდება ხმა, რომელიც ზღვას გადააყვირებს და გემებს გააფრთხილებს; მე შევქმნი ასეთ ხმას. მე შევქმნი ხმას, ყველა უკუნისა და ჯანღის მსგავსს, რაც კი ოდესმე ყოფილა; ის იქნება ვით ცარიელი ლოგინი შენს გვერდით მთელი ღამე, ვით უკაცრიელი სახლის კარის შეღება, ვით შემოდგომის ტიტველი ხეები...
პროზა

სახარების ქვეყანა

ვეფხვია შამანაური | 13.01.2010

სახარებაში ხომ გვეუბნებიან, იოტისოდენა სარწმუნოება რომ გქონდეთ, მთებს გადააბრუნებდითო! ჰოდა, საოელ სამღვდელოებას მართლაც ჰქონდა იოტისოდენა და ზოგჯერ ოდნავ მეტი სარწმუნოებაც. ამის წყალობით საო-სახარების ქვეყანაში მთების გადადგმ-გადმოდგმა ჩვეულებრივ ამბად ითვლებოდა და უკვე აღარავის უკვირდა. კი საზარლად გამოიყურებოდა მთამოგლეჯილი ნაწილები დედამიწისა, მაგრამ რა გაეწყობა, რწმენა როგორც ჩანს ეკოლოგიურ მსხვერპლსაც იწირავს.

პროზა

მწერალ სკაზალ, - ბოხ სკაზალ!

ზაზა კოშკაძე | 11.01.2010
სასიყვარულო ურთიერთობაში მწერალი უნდა იყოს თავშეკავებული, მისთვის კატეგორიულად მიუღებელი უნდა იყოს ჯგუფური სექსი და გენგ-ბენგი, არ უნდა აკეთებდეს მინეტს და თავაზიან უარს ამბობდეს ანალურ კავშირებზეც. სტუმრად თავს ყოველთვის უხერხულად გრძნობდეს, ხოლო საუბარს იწყებდეს სიტყვებით: “გავკადნიერდები და ვიტყვი, რომ...”