ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები
პროზა
პროზა

ნიკუშას ყვერები

ლაშა მილორავა | 15.12.2014

ნიკუშა 22 წლისაა და თითქმის ყოველ დილით პირში მკვდარი კატის გემოთი იღვიძებს, რადგან წინა ღამით ბიჭებთან ერთად ოთხ ლარიანი არაყი დალია, ზემოდან კი შებოლილი ყველი დააყოლა. გაღვიძებისას ნიკუშა პირველ რიგში ფიქრობს იმაზე, თუ რა ადრე გაიღვიძა და კიდევ ერთი საათი თვალებდაჭყეტილი წევს ლოგინში, ჭერს უყურებს და ახლა უკვე ფიქრობს იმაზე, თუ რას არ გააკეთებს დღეს. მაგალითად: დღეს ნიკუშა არავითარ შემთხვევაში არ დაიწყებს ვაკანსიების ძებნას თუნდაც ინტერნეტში და ამას არც ხვალ გააკეთებს, ისევე როგორც ზეგ და მასზეგ, რადგან სამსახური ისეთი პონტია, ან თავისით მოვა, ან ვაბშე არაფერი.

პროზა

უცხოთა შორის

იაკობ მანსვეტაშვილი | 12.12.2014

ყუმბარა მთვარესთან მივიდა ახლო და გაჩერდა, თითქოს ჰაერში დაეკიდაო. დარჩა ესე, ვეღარც მთვარისკენ წავიდა და ვეღარც დედამიწისკენ წამოვიდა... მიხვდნენ ამერიკელები თავის შეცდომას, მაგრამ რაღას უშველიდნენ. თურმე ნუ იტყვით, ცოტა ანგარიშში მოტყუებულიყვნენ და ზარბაზანი პატარა დეეჭირათ. რა მოუვიდა იმ კაცს, რომელიც ყუმბარაში ჩასვეს, დღესაც არ იციან. ამბობენ, ამერიკელები მთელის "ექსპედიციის" გაგზავნას აპირებენ ამ კაცის საძებნელად და მთვარეზე.

პროზა

გარეწარი იოანეს ჩანაწერები

თაზო ნარიმანიძე | 08.12.2014
ბავშვობაში სხვა ბავშვების ასაკს უპრობლემოდ ვხვდებოდი. ეხლა პირიქით არის: ზრდასრული ადამიანების ასაკს ვხვდები უპრობლემოდ და ბავშვების ასაკის გამოცნობა კი ძალიან მიჭირს. ალბათ ეს ის ამბავია, ადამიანი ყველაფერს თავისი თავიდან გამომდინარე რომ განსაზღვრავს.
 
პროზა

სისხლიანი მერი

ოთარ პერტახია | 05.12.2014

 საჭის მართვასაც მასწავლი? კევსაც მიყიდი? შოკოლადის ნაყინითაც გამიმასპინძლდები? თმასაც დამახვევინებ? არ მაბურთავებ? ნაზად მომექცევი? არ დამაჩმორებ? მკერდს არ დამიბურჯგნი? არ შემისრუტავ? დროსაც გაჭიმავ? სივრცეს გაბერავ? აქეთ-იქით... ჰაერსაც მოიმარაგებ? დედას არ შემაგინებ? ჩემს ნათესავებსაც არ აგინებ? არ დამაბერებ? (ყვირის) და თუ დამაბერებ, ხომ მომკლავ, დანით ხომ დამკლავ! სისხლით გათხვრილს, სიკვდილის წინ შენს დუნდულებს ხომ მაჩვენებ? 

პროზა

ნამდვილი ქართული ოცნება

დათო სამნიაშვილი | 16.11.2014

გასროლა, შემდეგ კიდევ ორჯერ გაისმის მსგავსი ხმა, პატრიარქ–მონარქი ძირს გდია. ორი ტყვია გულში, ერთი შუბლში. ბრბო არ შემდგარი აქტით უკმაყოფილოდ და შეშინებული გაჰყვირის. მე ვერავინ მამჩნევს. რამდენმე წამში ბრბო კვლავ მშვიდდება და აქეთ–იქით იფანტება. ჩემ წინ გდია გაციებული პატრიარქ–მონარქი და მას გვერდით უწევს დასახიჩრებული და გათელილი არსება, რომელიც ოდესღაც გოგო უნდა ყოფილიყო. მხოლოდ ახლა ვხვდები, რომ მე ხელი კვლავ ჯიბეში მაქვს, ეს მე არ მიქნია, მე არ მისვრია. ბრბომ მკვლელი უკვე დასაჯა და გვამი იქვე მიაგდო.

პროზა

ზამთრის დეპრესია

თაზო ნარიმანიძე | 30.10.2014

არა, რა კაცმა სამი რამე უნდა გააკეთოს: სახლი ააშენოს, შვილი გააკეთოს და ხე დარგოსო. ბავშვობაში მახსოვს მეზობელმა მითხრა. არც სახლი ამიშენებია, არც ბავშვი მყავს. ერთადერთი ხე მაქვს დარგული და მეამაყება. ამ ყველაფერს რომ თავი დავანებო, შვილი ძალიან მინდა. იოანე მეუბნება, შვილის დაბადება სასწაულიაო. მაგაზე მაგარი ბედნიერება არ არსებობსო. მეც მინდა შვილი მყავდეს, მეც მინდა ბედნიერი ვიყო. ამას კიდე ის მიზეზი აქვს, რომ მარტო აღარ ვიქნები. ანა კი ჩემთან არის, მაგრამ მაინც მარტო ვარ. თან ის არის უცნაური, რომ ბავშები პროცენტულად უფრო ქალებს უნდათ და კაცები უარყოფენ. ჩემს შემთხვევაში კი პირიქით არის.

პროზა

მოკვდები საქართველოში

ივა ფეზუაშვილი | 20.10.2014

სიკვდილი ფაქტი არ არის. სიკვდილი პროცესია, ხანგრძლივი და ალბათ დამღლელი. ჩემი დიდი ბებია ორი თვის განმავლობაში ცდილობდა მომკვდარიყო.  ჩემი დიდი ბებია ფოლკლორისტი იყო, მაგრამ ლექსების და სიმღერების ნაცვლად სიზმრის ახსნებს აგროვებდა. მწვანეყდიან რვეულში მხოლოდ სიზმრის ის ახსნები გადაჰქონდა, რომლებიც საქართველოს ყველა კუთხეში ერთნაირი იყო.

პროზა

შაურმა

ალექსი ჩიღვინაძე | 03.09.2014
კვერცხში ვარ. ვცურავ ლორწოვან მასაში. სულ ცალ ფრთაზე მკიდია კვერცხი უფრო ადრე გაჩნდა თუ ქათამი. ეს მყიფე თხელი გარსი, ჩინეთის კედელზე სქელი მეჩვენება. ის მიცავს. მაქვს განცდა, რომ დიდი ხნის მოგზაურობის შემდეგ დავბრუნდი. ეს ჩემი სახლია. მას არა აქვს კარი, ფანჯარა. არასად მეჩქარება... ყველა არსება უბრუნდება საწყისს. ეს საწყისი კი გაგიკვიდებათ და გოგლი-მოგლია. ეს საწყისი კი ჩემი უფროსის მორიგი მარკეტინგული ფანდია, ნოუ-ჰაუ შაურმის ბიზნესში, გენიალური იდეა კლიენტების მისაზიდად.
 
პროზა

INSOMNIAC

ილია დობაძიშვილი | 01.09.2014

თუმცა, არ ვიქნები ადეკვატური თუ ერთ  სვეტად წამოვჭიმავ ყველა მიზეზს და ვარაუდს; აქედან გამომდინარე კი, მცირე დოზით, და კიდევ უფრო მცირე ხნით, თემიდან გადავალ, როგორც დროებითი, ფეხით მოსიარულე ავტომობილების სავალი ნაწილის გადაკვეთისას, ერთი ტროტუარიდან მეორეზე, და ისიც შუქნიშნის ფეხით მოსიარულეთა, ნებადამრთველი ნიშნის ამოქმედების დროს.

 
პროზა

შეგრძნებების კატაკომბები

ლუკა ეხვაია | 10.07.2014

სხვა გზა არ მქონდა, ხმა უნდა ამომეღო და  ამბები მომეთხრო იმისათვის, რომ გადავრჩენილიყავი. პადრე იმ ადგილას გაჩერდა, სადაც ლამპიონი გაფუჭებულიყო, ამიტომ სახის ნაკვთებს კარგად ვერ ვარჩევდი. მივუახლოვდი და კონტაქტში შესვლა ვცადე.