ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები
პროზა
პროზა

ზამთრის დეპრესია

თაზო ნარიმანიძე | 30.10.2014

არა, რა კაცმა სამი რამე უნდა გააკეთოს: სახლი ააშენოს, შვილი გააკეთოს და ხე დარგოსო. ბავშვობაში მახსოვს მეზობელმა მითხრა. არც სახლი ამიშენებია, არც ბავშვი მყავს. ერთადერთი ხე მაქვს დარგული და მეამაყება. ამ ყველაფერს რომ თავი დავანებო, შვილი ძალიან მინდა. იოანე მეუბნება, შვილის დაბადება სასწაულიაო. მაგაზე მაგარი ბედნიერება არ არსებობსო. მეც მინდა შვილი მყავდეს, მეც მინდა ბედნიერი ვიყო. ამას კიდე ის მიზეზი აქვს, რომ მარტო აღარ ვიქნები. ანა კი ჩემთან არის, მაგრამ მაინც მარტო ვარ. თან ის არის უცნაური, რომ ბავშები პროცენტულად უფრო ქალებს უნდათ და კაცები უარყოფენ. ჩემს შემთხვევაში კი პირიქით არის.

პროზა

მოკვდები საქართველოში

ივა ფეზუაშვილი | 20.10.2014

სიკვდილი ფაქტი არ არის. სიკვდილი პროცესია, ხანგრძლივი და ალბათ დამღლელი. ჩემი დიდი ბებია ორი თვის განმავლობაში ცდილობდა მომკვდარიყო.  ჩემი დიდი ბებია ფოლკლორისტი იყო, მაგრამ ლექსების და სიმღერების ნაცვლად სიზმრის ახსნებს აგროვებდა. მწვანეყდიან რვეულში მხოლოდ სიზმრის ის ახსნები გადაჰქონდა, რომლებიც საქართველოს ყველა კუთხეში ერთნაირი იყო.

პროზა

შაურმა

ალექსი ჩიღვინაძე | 03.09.2014
კვერცხში ვარ. ვცურავ ლორწოვან მასაში. სულ ცალ ფრთაზე მკიდია კვერცხი უფრო ადრე გაჩნდა თუ ქათამი. ეს მყიფე თხელი გარსი, ჩინეთის კედელზე სქელი მეჩვენება. ის მიცავს. მაქვს განცდა, რომ დიდი ხნის მოგზაურობის შემდეგ დავბრუნდი. ეს ჩემი სახლია. მას არა აქვს კარი, ფანჯარა. არასად მეჩქარება... ყველა არსება უბრუნდება საწყისს. ეს საწყისი კი გაგიკვიდებათ და გოგლი-მოგლია. ეს საწყისი კი ჩემი უფროსის მორიგი მარკეტინგული ფანდია, ნოუ-ჰაუ შაურმის ბიზნესში, გენიალური იდეა კლიენტების მისაზიდად.
 
პროზა

INSOMNIAC

ილია დობაძიშვილი | 01.09.2014

თუმცა, არ ვიქნები ადეკვატური თუ ერთ  სვეტად წამოვჭიმავ ყველა მიზეზს და ვარაუდს; აქედან გამომდინარე კი, მცირე დოზით, და კიდევ უფრო მცირე ხნით, თემიდან გადავალ, როგორც დროებითი, ფეხით მოსიარულე ავტომობილების სავალი ნაწილის გადაკვეთისას, ერთი ტროტუარიდან მეორეზე, და ისიც შუქნიშნის ფეხით მოსიარულეთა, ნებადამრთველი ნიშნის ამოქმედების დროს.

 
პროზა

შეგრძნებების კატაკომბები

ლუკა ეხვაია | 10.07.2014

სხვა გზა არ მქონდა, ხმა უნდა ამომეღო და  ამბები მომეთხრო იმისათვის, რომ გადავრჩენილიყავი. პადრე იმ ადგილას გაჩერდა, სადაც ლამპიონი გაფუჭებულიყო, ამიტომ სახის ნაკვთებს კარგად ვერ ვარჩევდი. მივუახლოვდი და კონტაქტში შესვლა ვცადე.

პროზა

Password: ****

გიორგი უკლება | 20.06.2014

ლიკამ გადაწყვიტა მოენახა მამაკაცი, რომელმაც დაუნგრია წარმოსახვა საკუთარ თავზე, მოსპო ყველანაირი მიზანი მის ცხოვრებაში. მან აღმოაჩინა, რომ ცარიელია, რომ ლამაზად შეფუთული ხორცის ნაჭრის მეტს არაფერს წარმოადგენს. ლიკამ გადაწყვიტა მოენახა ირაკლი და მოეკლა. არ იცოდა ვინაობა, მისამართი, ნომერი, მხოლოდ გარეგნობა. ამ ინფორმაციით კი ის ვერაფერს მოახერხებდა. შენობაში კი თვალახვეული მიიყვანა ოთხმა მამაკაცმა. დარეკა ქუჩაში მიკრულ ნომერზე, შეუთანხმეს შეხვედრის ადგილი, ჩასვეს მანქანაში, თავზე ტომარა ჩამოაცვეს და მიიყვანეს ირაკლისთან.

პროზა

კანიბალი

ჩაკ პალანიკი | 10.06.2014

ეს ის არის. აი, ასე იქცევა ის, ,,წითელი გუნდის’’ კაპიტანი. ის ამბობს: ,,მისმინეთ’’. სასოწარკვეთილია, რადგან ისინი ჯერ კიდევ მხარეებს ირჩევენ. რადგან უკვე ყველა კარგი არჩევანი გაკეთებულია, კაპიტანი ამბობს: ,,მოდი შევთანხმდეთ’’. ხელებს გულზე იჯვარედინებს და ,,წითელი გუნდის’’ კაპიტანი ამბობს: ,,პიდარასტს ავიყვანთ, ოთხთვალას და სპიკს* - თუ თქვენ კანიბალს წაიყვანთ’’. ,,ლურჯი გუნდი’’ თათბირობს, მათი ფეხის თითები სპორტ-დარბაზის იატაკზე ტკაცუნობს. მათი კაპიტანი საპასუხოდ ყვირის, ,,ჩვენ ავიყვანთ პიდარასტს, ოთხთვალას, სპიკს, ებრაელს, ინვალიდს, ყბედს და ჩლუნგს, - თუ თქვენ კანიბალს წაიყვანთ’’.

პროზა

ქრონოლოგია

ლუკა ეხვაია | 19.05.2014

მესიზმრება როგორ ვდგავარ სანაპიროზე, ამ დროს შუა ზღვაში უზარმაზარი ტალღა იზვირთება და ჩემსკენ მდუმარეთ მოექანება. ეს სიზმარი დღემდე ბუდობს ჩემში, როგორც თანმდევი კოშმარი.

პროზა

მამაჩემი

ივა ფეზუაშვილი | 19.04.2014

სანტამ კალოში რომ გამოცალა, მაგიდაზე ხელი დაარტყა და ყვირილი დაიწყო, ჯერ წვერი მოიშორა სახიდან, შემდეგ კოსტუმი გაიხადა, შემდეგ მამაჩემს გადაეხვია, შემდეგ ბაბუაჩემს, ბიძაჩემს, ბებიაჩემს და ბოლოს დედაჩემს წელზე მოხვია ხელი, ხელში აიყვანა და დააბზრიალა, ბოლოს კი საკოცნელად გაიწია. ამაზე მამაჩემი გადაირია, შენო? შენ დედას ასე და ისეო, აგინა, მერე დაარტყა, მერე ისევ აგინა, მერე სანტამ დაარტყა, მერე სანტას ბიძაჩემმა შეაგინა, მერე სანტამ შეაგინა ბიძაჩემს, მერე ბიძაჩემმა სანტას დაარტყა, მერე სანტას მოქნეული მუშტი ბებიაჩემს მოხვდა, მერე ამაზე ბაბუაჩემი გადაირია სანტა ხელში აიყვანა და იატაკზე დაანარცხა, ზემოდან დააჯდა და კალოში ურტყა.

პროზა

ლამპიონები

დარქ დი | 18.04.2014

სოფელში ჩასვლის ერთ-ერთი მიზეზი ის იყო,რომ იქ ბაბუა მელოდებოდა.ჩვენი წამოსვლის შემდეგ გვეგონა გაუჭირდებოდა დამოუკიდებლად ცხოვრება,თუმცა მარტოობას მშვენივრად გაართვა თავი, საკუთარ პენსიონერულ ასაკთან ერთად. სამუშაოც კი დაიწყო.