ავტორები | რედკოლეგია | გამოწერა | კონტაქტი
შემთხვევითი მასალა
ლიტ. უწონადობა
 სიახლეები
პროზა
პროზა

ლანჩი ღმერთისთვის

ლაშა მილორავა | 16.10.2013

 ეს ყველაფერი ძალიან წააგავს ალმოდოვარის ადრინდელ ფილმებს. თოკოც ''ცუდ აღზრდაზე'' გიჟდებოდა. გაელ გარსია ბერნალი მაშინ დიდი პოპულარობით სარგებლობდა როგორც იქაურ, ისე აქაურ, ქართველ ბიჭებში. გრძელი ჩოლკა და სლიპინა კანი მოდაში ახალი შემოსული იყო და სხეულზე ზედმეტი თმის მოშორება თოკოს უკვე ჩვევად ექცა. 

პროზა

მილენიუმის მანაგუა

დათო ჩიხლაძე | 16.10.2013

დიმა მელიქიშვილზე ფეხით ჩამოვიდა. მაგრად ციოდა. ეს უკვე მეოთხე ბარიგა იყო, რომელთანაც დიმა წამლის საჩალიჩოდ მივიდა, მაგრამ არაფერი გაეძრო და მოწყენილი უნივერსიტეტისკენ გაუყვა ფეხით. ფიქრობდა, სად ტრაკში ვიშოვო რამეო. 

პროზა

საბედისწერო ჭიკარტი, ფალსიფიცირებული ტუალეტის ქაღალდი და საყოველთაო სინაღდე სიყალბისა

ზურაბ ლეჟავა | 15.09.2013

მაგრამ, რა დროს შემპარავი მუსიკა და რიტუალური ოყნებია, როცა იგორია კერესელიძე დღის წესრიგში. დგას ახლა ის შუა ქუჩაში  პროდუქტებით სავსე პარკებით ხელში  და ფიქრობს, თუ  რომელი ტუალეტის ქაღალდი იყიდოს მაინც; ხვალისტვის ხომ ის თვით აკადემიკოსს ელის თავისთან სტუმრად...

პროზა

წერილი

გიორგი მაისურაძე | 07.09.2013

ნეტაი გოგო შენი ხმა... მერე აღარ მახსოვს, უფრო სწორედ, მახსოვს, მაგრამ არ გეტყვი, იმიტომ, რომ ტაფა გასარეცხია და შეიძლება მაწონი არ ჩადედდეს, თუკი დღეს ძროხა ბალახს არ მოძოვს, რომელიც შირაქისა და ელდარის საძოვრებზე იზდება. შორიდან მოდის ცხრათავიანი ზვიგენი, რომელსაც ბავშობაში ევკალიფტის კანფეტი უყვარდა და ამიტომაც ევგენი შეარქვეს.

პროზა

შეცვლილი პლეილისტები

ლაშა მილორავა | 20.08.2013

არ ენდოთ იმ გაიძვერა კოელიოს! სიყვარულის ალქიმია არ არსებობს. ან როგორ შეიძლება რაიმე აბსტრაქტულს ალქიმია ჰქონდეს.

პროზა

ბებია და შვილიშვილი

ზურა პაპიაშვილი | 16.08.2013

ლევანიკო - ბები რას აკეთებ! რას ათვალიერებ ბები!

ბებია - რა ვიცი შვილო, მგონი სიზმარი ამიხდა და ეგ არის. . .

ლევანიკო - კარგი რა, ბები! ხომ გითხარი კომპიუტერთან ნუ ჯდები-თქო! (კომპიუტერს რთავს)

ბებია - (ოთახიდან გადის ხელების გრეხით) არა, მაინც რამდენი ადამიანი აჯდა ერთმანეთს, ა?

პროზა

ქართველი მამაკაცები

ზურა პაპიაშვილი | 16.08.2013

აბა, არ გინდათ პოლიტიკოსები, აიღეთ, აიღეთ! ესენი ნებისმიერ ფასში, რადგან მათ თქვენი ფული არ ჭირდებათ, ესენი ხომ თვითონ იხდიან! აიღეთ! ოოოოო აი ქართული ესტრადის ვარსკვლავები! ნამდვილი მომღერლები, ისეთები კი არა, მიკროფონი რომ ტყუილად უჭირავთ და პირს ტყუილად აღებენ, ნამდვილი! ნამდვილი მომღერლები, ხალხური სიმღერების უბადლო შემსრულებლები, ღვინის თასით ხელში, ჩოხებში გამოწყობილები, ესენი მეტად ფასობენ!

პროზა

მაგნოლიები ამბებს ჰყვებიან

ოთარ პერტახია | 16.08.2013

იყო და არა იყო რა. ზღვისპირა ქალაქში ერთი პატარა, ცელქი ბიჭუნა ცხოვრობდა. ერთხელ, ზაფხულში, მამამ ეს ბიჭუნა ზღვაზე  წაიყვანა, უნდოდა შვილისთვის ცურვა ესწავლებინა. სანაპიროზე ძალიან ბევრი ხალხი იყო, ზოგი ზღვაში ცურავდა, ზოგიც ქვიშაზე მშვიდად იწვა და ირუჯებოდა. ბავშვები კენჭებსა და ნიჟარებს აგროვებდნენ, ქვიშის  სასახლეებს აშენებდნენ, მოზრდილები ხელბურთს თამაშობდნენ, ადამიანები ერთმანეთს ეძახდნენ, ხუმრობდნენ და მხიარულობდნენ. 

პროზა

კომენდანტის ფალოსი

გიორგი მაისურაძე | 06.06.2013

ჩვენი კომენდანტი, რომელსაც ცხენივით გრძელი და ძლიერი ფეხები ჰქონდა, არ ვიცით, იყო თუ არა იგი ოდესღაც ალექსანდრე მაკედონელის ცხენი - ბუკეფალოსი, მაგრამ მისი ფალოსი მუდამ ჩვენი ქალაქის ყურადღების ცენტრში იმყოფებოდა. კომენდანტმა, უფრო სწორედ, მისი სხეულის ამ ნაწილმა, იმხელა სახელი მოიპოვა, რომ მისი სიგრძეგანების საკუთარი სხეულით არ გაზომვა უკვე არაპრესტიჟულადაც კი ითვლებოდა ჩვენი ქალაქის მოქალაქეებში

პროზა

სტენოგრამა

გიორგი მაისურაძე | 05.06.2013

მე გატანჯული ვარ მას შემდეგ, რაც ჩემი ბიჭუნა იმ ავსულმა ურჩხულმა მომტაცა. მას გაჰყვა ჩემი სიხარული, ჩემი ბედნიერება. (აგნესა ბოლო სიტყვებს ქვითინით ამბობს, შემდეგ თავს აღმართავს, მარჯვენა ხელს მაღლა წევს და სიმღერით აგრძელებს) შენ, შენ, შენ გაათავისუფლებს მას, შენ იხსნი მას გველეშაპის კლანჭებიდან და როცა გამარჯვებული დამიბრუნდები, ჩვენ სამივე ერთად ვიმბრძანებლებთ და ჩვენს დიდებას არ აქნება არც საზომი და არცა ბოლო! მოდი აქ, ჩემთან, ჩემო გმირო, შეიბ მახვილი!