გრძელი ცრემლები
ამ შემოდგომის
ყვითელ გრდემლების,
გულისალქრომის
როცა თანგს მცხებენ
მაიარებენ.
დარდისგან დამხრჩვალს
და ისე ფერმკრთალს,
ოდეს რეკს ზარი,
მონაგონარი
მომდის დღეები,
ცრემლად ვეღვრები.
მივდივარ მაშინ
მყივან ავქარში,
ვერავინ მომთვლის,
ვარ ძირს ნაფენი
მსგავსად ნაცვენი
ყვითელი ფოთლის.
თარგმნა სოფო ჭეიშვილმა
