თარგმანი: ალექსანდრე გაბელია

როგორ მაღლა მიფრიან თოლიები

აილეის ცაზე,

როგორ სევდიანად თამაშობს

სოფლელი ბიჭი — მარტო,

თითქოს მარცვალი ვარ შენს ქვიშაში.

როგორ ტკბილია ცხვრის ზარის ხმა,

კლდეზე ხეტიალი ფიქრებით,

თითქოს ტალღამ მიმატოვა აქ.

ტყე ჩიტების გალობით იღვიძებს,

დრო ვერ არღვევს დაჭრილ ტორფს,

თითქოს მარცვალი ვარ შენს ქვიშაში.

როგორ მაღლა მიფრიან თოლიები

აილეის ცაზე,

როგორ სევდიანად თამაშობს

სოფლელი ბიჭი — მარტო,

თითქოს ტალღამ მიმატოვა აქ.

თითქოს მარცვალი ვარ შენს ქვიშაში.

თითქოს მარცვალი ვარ შენს ქვიშაში.