• პირველი სამამულო წარმოების არტპორტალი
პოეზია

კედლები ბზართა ტუჩებით

×
შობა კატაკობმბებში
ავტორის გვერდი ალექსი ჩიღვინაძე 00 , 0000 1856
ნაწლავები მიჭირავს ხელში
როგორც მიწიდან ამოყრილი
წყლის უფუნქციო მილები
ზარი გადის სასწრაფოში
ჭრილობები ბუდეებია ვეუბნები
ტკივილი დებს კვერცხებს ვეუბნები
დაჩეკა ვეუბნები
სახელი როგორ მოგმართოთ
მეკითხება სად იმყოფებით
პასუხი ისე ეჯახება კითხვას
როგორც ტალღა ნაპირს
ტალღა კანია ზღვის
ნაწლავები თრთიან გველებივით 
როგორი თხელი კედლები აქვს 
ამ ნაქირავებ ბინას ვეუბნები
და სარკეც ისეთი პატარაა 
დაბზარული ჩამოტეხილი კიდეებით 
საუკუნე სხეული არ მინახავს
ოპერატორი პასუხად მღერის 
უორგანო სხეული
და ორგანზე რვეული
კიბე ადის ხვეული
არაფერი ჩვეული
ყურმილს ვუყურებ
ნაწლავებს ვისწორებ 
როგორც მომთვინიერებელი
მძინარე ანაკონდას
კედელი ბზარებს აღებს
და ისიც მღერის
მარტოობაზე და ნგრევაზე
იმაზე რასაც ვერ ავცდებით
ზუსტი ციტატა არ მახსოვს
მაგრამ ასეთ რამეს ამბობს
ხტის და ბრწყინავს შადრევანი
გადაკეტეს წყალი  
შადრევანი მყისიერად დადუმდა და დაშრა 
ნუთუ ასეთია ჩვენი სიკვდილიც?
 

ამავე რუბრიკაში
  კვირის პოპულარული