• პირველი სამამულო წარმოების არტპორტალი
პოეზია

კაუჩუკი - სიკვდილია

×
ავტორის გვერდი ზანგური ხალხური ლექსი 03 თებერვალი, 2021 919
კაუჩუკი - სიკვდილია
(ზანგური ხალხური ლექსი)
 
მურმან ლებანიძის თარგმანი
 
დიდებულია ტყე!
დიდებულია ტყე!
მონა თუ არ ხარ კაცი,
თავისუფალი თუ ხარ...
ვერას დაგაკლებს მზე
ვერას დაგაკლებს მზე -
შეეფარები თელას,
შეეფარები მუხას!
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! - 
სიკვდილია!
 
ჩვენთვის - ბნელია ტყე!
ჩვენთვის - მტერია ტყე!
ჩვენთვის - მკვლელია ტყე!
ჩვენ - მონები ვართ დღეს...
მოგზაურები არ ვართ,
მონადირენი არ ვართ,
ვეძებთ საკუთარ სიკვდილს -
ვეძებთ გევეის ხეს...
ჩვენ - მონები ვართ დღეს!
ჩვენ - მონები ვართ დღეს!
ბატონად შავი ტყე და
თეთრი პატრონი გვყავს:
- კაუჩუკიო, ჩქარა!
- კაუჩუკიო, ჩქარა! -
თეთრი ბატონი  ბრძანებს.
ჩვენ კი ვპასუხობთ მას:
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! -
სიკვდილია!
 
მაინც, ღამით თუ დღისით,
მჭრელი დაშნებით დავალთ,
წვეთავს ლიანებს რძე
და ჩვენ იმ წვეთებს ვთვლით;
ის რძე - სისხლია ჩვენი!
ის რძე - სისხლია ჩვენი!
ჩვენი სიცოცხლის დღენი,
ჩვენი სიცოცხლე თვით!
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! -
სიკვდილია!
 
წყეული კობრა ნაკლებ,
ნაკლებ საშიში გახლავს - 
კობრა უეცრად გლახრავს,
კობრა უეცრად გკლავს,
ხოლო ლიანა - გრძელი - 
სიცოცხლეს გწოვს და გახმობს,
ნელი სიკვდილით გაქრობს
და გაწყევლინებს თავს...
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! -
სიკვდილია!
 
დედიშობილა დავალთ,
შიშველ-ტიტველი დავალთ,
ასიათასი მწერი
სიცოცხლის დღეებს გვწოვს.
ტყე - სამარეა ჩვენი!
ტყე - სამარეა ჩვენი,
მუდამ ღია აქვს პირი
და ახალ ზვარაკს გვთხოვს...
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! -
სიკვდილია!
 
 
 

კაუჩუკი - სიკვდილია
(ზანგური ხალხური ლექსი)
 
მურმან ლებანიძის თარგმანი
 
დიდებულია ტყე!
დიდებულია ტყე!
მონა თუ არ ხარ კაცი,
თავისუფალი თუ ხარ...
ვერას დაგაკლებს მზე
ვერას დაგაკლებს მზე -
შეეფარები თელას,
შეეფარები მუხას!
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! - 
სიკვდილია!
 
ჩვენთვის - ბნელია ტყე!
ჩვენთვის - მტერია ტყე!
ჩვენთვის - მკვლელია ტყე!
ჩვენ - მონები ვართ დღეს...
მოგზაურები არ ვართ,
მონადირენი არ ვართ,
ვეძებთ საკუთარ სიკვდილს -
ვეძებთ გევეის ხეს...
ჩვენ - მონები ვართ დღეს!
ჩვენ - მონები ვართ დღეს!
ბატონად შავი ტყე და
თეთრი პატრონი გვყავს:
- კაუჩუკიო, ჩქარა!
- კაუჩუკიო, ჩქარა! -
თეთრი ბატონი  ბრძანებს.
ჩვენ კი ვპასუხობთ მას:
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! -
სიკვდილია!
 
მაინც, ღამით თუ დღისით,
მჭრელი დაშნებით დავალთ,
წვეთავს ლიანებს რძე
და ჩვენ იმ წვეთებს ვთვლით;
ის რძე - სისხლია ჩვენი!
ის რძე - სისხლია ჩვენი!
ჩვენი სიცოცხლის დღენი,
ჩვენი სიცოცხლე თვით!
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! -
სიკვდილია!
 
წყეული კობრა ნაკლებ,
ნაკლებ საშიში გახლავს - 
კობრა უეცრად გლახრავს,
კობრა უეცრად გკლავს,
ხოლო ლიანა - გრძელი - 
სიცოცხლეს გწოვს და გახმობს,
ნელი სიკვდილით გაქრობს
და გაწყევლინებს თავს...
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! -
სიკვდილია!
 
დედიშობილა დავალთ,
შიშველ-ტიტველი დავალთ,
ასიათასი მწერი
სიცოცხლის დღეებს გვწოვს.
ტყე - სამარეა ჩვენი!
ტყე - სამარეა ჩვენი,
მუდამ ღია აქვს პირი
და ახალ ზვარაკს გვთხოვს...
 
დიდებულია ტყე!
მაგრამ გევეის ხე?!
კაუჩუკი რომ სწვეთავს?! -
სიკვდილია!
 
 
 
">
ამავე რუბრიკაში
  კვირის პოპულარული